Rusinowa Polana

paź 11, 2010 by Robert

Przyszedł czas na słynną Rusinową Polanę. Dobrze, że ktoś kiedyś wymyślił samochody. Golfikiem na parking za Zazadnią przy Dolinie Filipka, którą zresztą pierwszą cześć trasy trzeba przejść.  Parking pusty – parkingowy zaspał – więc 10-15 złotych w kieszeni. W budce na szlak również brak żywego ducha. Wynika, że tylko w sezonie się tutaj siedzi. I dobrze. Dla mnie lepiej, bo w sezonie w życiu tutaj nie przyszedłbym.

Parkuje, pakuje menele i sprzęt. Dolina Filipka, później Złota Dolina – zdjęcia jesienne pokazują, że jest tutaj naprawdę złociście, ale nazwa może brać się z czegoś innego. Nie dochodziłem do tego na razie.
Po drodze mijam pracowników, którzy ściągają drewno z lasu. Niektórzy bardzo miło nastawieni, inni gdzieś zza drzewa podejrzliwie zerkają.
Na tej trasie znajduje się słynna kaplica Matki Boskiej Jaworzyńskiej. Zwierzaki w okolicy nie mają spokoju co wnioskuję po megafonach rozstawionych na wieżyczce.
Kilkaset metrów dalej zaczyna się rozpościerać Polana Rusinowa. Sporo jak na takie położenie. Widać kilka szałasów i słychać wrzaski młodzieży, która dodatkowo urządziła sobie zawody w rzucaniu kamieniami po dachach szałasów. Chociaż jest zakaz przejścia na skróty muszę przejść na przełaj po skoszonej polanie, aby uniknąć dziwnych turystów.
Na wschód rozpościera się piękny widok – szczyty i doliny po słowackiej stronie.
Rozsiadam się wygodnie na trawie patrząc, aby nie wdepnąć w owcze …
Stada i juhasa nie widać więc pewnie już zakończyli wypas, albo przenieśli się gdzie indziej. W dole polany widać kolejny pojedynczy szałas i kosor czyli przenośne ogrodzenie dla owiec.
Kilka grupek sobie siedzi na trawie i podziwia dzieło stwórcze. Stokrotki i pojawiające się dziewięćsił ozdabiają zadeptaną przez stada i wypieczoną przez słońce trawę.

[nggallery id=14]